Je kan bellen tot je een ons weegt ik neem niet op alleen mensen die ik ken..
3 views
Transcript
Zo, het spookt aardig buiten. Bij mij boven ook. We staan hier super hard. Een stukje wandelen. En mensen zitten weer de hele tijd anoniem te bellen. Dat is niet verheerbaar. Ik neem niet op. Alleen mensen die kunnen. En voor de rest niet. Klaar. Je kan echt bellen tot je een hond weegt. Het heeft geen zin. En ik luister die voicemails ook niet af. Nee.
- [1.1–25.1] Zo, het spookt aardig buiten. Bij mij boven ook. We staan hier super hard. Een stukje wandelen. En mensen zitten weer de hele tijd anoniem te bellen. Dat is niet verheerbaar. Ik neem niet op. Alleen mensen die kunnen. En voor de rest niet. Klaar. Je kan echt bellen tot je een hond weegt. Het heeft geen zin. En ik luister die voicemails ook niet af. Nee.
- Geplaatst
- 13 maart 2026, 05:11 UTC
- Duur
- 25.2 s
Profiel: richardverberkmoes1977
Trefwoorden: walking first-person pavement bricks shoes motion night street jeans blur
Acties: lopen
Objecten: voeten, sneakers, blauwe jeans, geplaveide weg, bakstenen
Setting: buiten, op een geplaveide weg bij nacht of in schemering
Personen: 1 persoon, zichtbaar vanaf de enkels, met blauwe jeans en lichte sneakers
Bijschrift: Je kan bellen tot je een ons weegt ik neem niet op alleen mensen die ik ken..
Beschrijving: De camera, vanuit een eerste-persoon-perspectief, volgt de voeten van iemand die op een donkere, met bakstenen geplaveide weg loopt. De beweging is snel en wat wazig door de beweging van de camera. De stenen vormen een patroon dat zich verplaatst terwijl de persoon vooruitgaat.