Zoekresultaten voor “jeans”
Avon. Avon.
Nou ja, lang of al kort. Ik kijk op alles wat verschrikkelijk snel gaat en minstens 300 kilometer per uur. Achtbanen, maakt mij niet uit. Daar krijg ik kik van. Het moet gas geven, anders houd ik er niet van. Dat spijt me.
Een kale man staat glimlachend in een woonkamer en kijkt naar de camera. Hij draagt een lichtblauwe jas, een wit T-shirt, blauwe jeans en wandelschoenen. Zijn handen zitten in zijn zakken. Achter hem staan meubels en hangen jassen aan een tafel.
Een man staat in een woonkamer en kijkt recht in de camera. Hij draagt een lichtblauwe jas, een wit T-shirt, blauwe jeans en sneakers. Zijn handen zitten in zijn zakken. Achter hem staan stoelen met jassen erover en is een houten vloer zichtbaar.
Een man staat in een woonkamer en kijkt recht in de camera. Hij draagt een lichtblauwe jas, een wit T-shirt en blauwe jeans. Zijn handen zitten in zijn zakken en hij staat op een houten vloer met een roze vloerkleed.
En dan zit ik hier buiten bij mijn IKMX en zo. En dan kom ik vrouwen tegen. Met dat man. Je hebt jezelf voor gekozen, man. Schijtziek voor nu even. Echt schijtziek. Het loopt een neuken tot de met. Met van alles nog wat. Ik wil er eentje. Ja?
Een blauwe akoestische gitaar ligt op een trottoir van betonplaten. De gitaar is versleten en heeft handgeschreven tekst erop. In de onderste hoek van het beeld is een deel van een persoon te zien, gekleed in blauwe jeans, met een been en voet zichtbaar.
Een persoon speelt een zwarte akoestische gitaar in een woonkamer. De persoon draagt een cap, bril, een donkere jas en jeans. De camera beweegt abrupt naar beneden, waarbij de voeten van een andere persoon in roze slippers zichtbaar worden.
Ja, ik moet even een laaier kaken. Godverdomme, is dat een gek!
Een kale man met een glimlach staat in een woonkamer en leunt lichtjes naar voren. Hij draagt een wit T-shirt onder een lichtblauwe jas, blauwe jeans en een riem. Achter hem staat een tafel met stoelen waarop kleding ligt, en er is een houten vloer met een rood tapijt.
Ja, die vlucht gaat om half 1. Wat geld, jongen.
Een kale man in een wit T-shirt en blauwe jeans staat in een kamer en houdt een lichtblauwe jas open, alsof hij hem toont of er iets in zoekt. Hij glimlacht breed en kijkt naar de camera. Achter hem staat een tafel met een donkerblauwe jas eroverheen en een kartonnen doos op de vloer.
Ja, he he, ongewisseld. 1.500 euro.
Mijn nieuwe langval kortremco. Wat ben jij toch een vies, smerig, vuil, vies teringlijertje met je kankkap. Ja? Wat ben jij een vies mannetje. O, verschrikkelijk. Bah.
Ja, ik heb nog maar een klein eind van de besloot.
Ja joh. De laatste video van het restaurant. Ik heb even omgekleed trouwens.
En die politie wil zeggen, ja, we krijgen een bericht uit Rotterdam dat je vader geen contact meer met je wil. Eh, die berichten zijn nep politie. Ja, ga zelf naar Rotterdam. Doe toch ook.
Ja, onderweg naar de zomer. Eerste klasse.
Emma Remco, ik heb je nou al 44 keer gebeld. Je voicemail heb ik gesproken. Ik ga eens voor je moeder bellen. Waarom neem je me nu op? Ik maak me zorgen om je. Oef.
Ja, dat zijn mijn eigen schoentjes. Die heb ik geplakt ofzo, weet je wel.
Ja, ik heb Eda even gemaild. Ik kom weer naar Istanbul. Ik heb mijn e-mail dus ja, klaar. Het is moeilijk hoor.
Maar dat is het mooie. Dan krijg je een bericht van Drankgigant. Ik heb voor 500 euro besteld. Dat heb ik ook gedaan. Remco, je graaft je gat zo diep. Met allemaal schulden en strafbare feiten.
Nou, op weg naar mijn nieuwe Porsche. Opnieuw, ja, tweeland. Maar mensen snappen niet dat je 170.000 euro niet even zomaar over kan maken. Trek je ook niet zomaar van de bank af meer. Hij is zo mooi met de kleuren. Leuk voor Nederland.
Netjews products aan de lijn. Een paar honderd euro voor de muziekinstrumenten. Ze willen die LP's en cd's ook meenemen. Dat gaat niet. Nee, die zijn veel meer waard dan wat ik heb.
Ja, ik zeg verder niks meer. Het is een zilvercoupé. Er zijn allemaal kakkertjes om me heen. Opgevoed met zilver op badlepel. Allemaal kakkertjes. Bah. Het ziet er uit als het bijna is geboren.
Ik heb er heel wat geld opgenomen. En dit is geen een paar honderd euro. Omdat ik het niet goed weet. Echt. Zit het voor bij de maak daar, ja?
Dit is de Renova Sugar zoals ik hem eigenlijk altijd speelde.
Ik had net een interessante discussie of gesprek met hotelpersoneel. Luister, het universum. Als de aarde weg is, interesseert zich een kutkloot, dus stel er niks voor, joh, gek.
It's good stuff.
Ja, het verlangt Marien naar de schooltje. Ik zit daar zo. Moet eerst bier halen. Moetjes kampen.
Oh ja, mijn lieve Remco. Ik krijg van mij geen dikwits hoor. Die meisje wil even gewoon ten uur van jou.
Nou ja, even naar Schiphol. Ik moest rente houden, slecht. Nou, weer terug.
En het was kerst 2009. Ik had heel veel cadeautjes gekocht voor elkaar. Een blueberry sjaal en allemaal shit, weet ik wat. En ze zeiden, ja, je moet er meer kopen voor me. Nou, ik kocht een blik doperten.
Maar Martijn en IJsling wijken rente hier zo. Ik word continu losgevallen. Je doet toch geen klote? Ik luister in ieder geval naar Pavarotti, naar jouw regressie. Ga een fatsoenlijke baan zoeken, jongen. Gek. Mij niet bedreigen met je fucking bullshit. Ga lief met zoeken. Ga je werk doen. Je bestelt niks voor en die wijf ook niet. Ja, ja. En dat is het. Ja, hier heb je Nike schijf gespoeid. Goed gespoed. Ja, zo niet. Ga uit. Ga weg. Uit mijn leven.
Overbreed zijn kaartje. Hier staat ze.
Maar Remco, stop over, ik heb je nooit ontmoet. Ja, maar zeg, ik krijg geld van je. Je gaat me niet afpesten, jongen. Je bent zwaar strafbaar en alle bewijzen zijn er. Je krijgt gezend van mijn moeder, die is gek, gozer.
Een hele toen heel veel wijnvlekken. Volgens mij ligt mijn koffeetje nog in de stad. Mijn tas ook nergens. Mijn voeten. Leuke huwelijksnacht.
Oh, yeah, Elizabeth, I don't have to pull you. I just have to pull you. Nothing else matters. And, yeah, we'll see you on Saturday.
Oh, was ik even vergeten de politie te bellen, Tyranno? Jij en Mathis die worden afgebrand en die Mercedes nooit meer teruggevonden. Ja? En nou die ze met kampen op jezelf veroorzaakt. Sorry!
Ik ben Richard Verbergmoes. Ik ben getrouwd met Elisabeth Lievestoor en mijn dochter Anna.
De video toont het interieur van een bus, met een blauwe verlichting. De camera beweegt zich door de bus, vanaf de zitplaatsen tot aan de voeten van de camerapersoon. De beelden zijn soms onscherp door beweging.
Yeah, what do you want for your birthday? A hooker would be nice. Next to some beers, cigarettes. Yeah, a hooker. Yeah. Thanks.
Nou, mijn nieuwe Nike's. En dat is wel cool, die kleurtjes. Nou, dankjewel voor het eten. Lekker voor thuis zitten.
En dan kom je bij de ontmoeting in Epe. In de zomer van 2019 was dat drie maanden lang. Een echt fantastische zomertoos. Nou, je wilt het niet weten. De ontmoeting in Epe. Zo, jongen. Echt. Zo, criminele, jongen. Echt, ik zweet je. Dan gingen we naar het Heerenstrand. Iedere week, hoor. Twintig man met zo'n magone bus. Nou, nou, nou.
Een persoon ligt op een bed met de benen opgetrokken, kijkend naar de camera. De kamer is onopgeruimd met twee koffers, een kartonnen doos en kleding op de vloer. Aan de muur hangt een fotolijst met portretfoto's.
Maar waarom ga je de fact in je studeren ESMC2, energie is de massa maal de lichtveldheid in een kwadraat. En ga je nou eens leren dat je godverdomme helemaal geen kanker voorstelt. ESMC2, lees het nou eens door hoe...
Nou. Oh, nee. Oh, nee, is ook gearriveerd. Nou, dat maakt me rijker dan ooit, joh. Ben ik rijk? Nee, tuurlijk niet. Pas op mij, joh. Oh, nee. Oh, nee, is er niets aan boord. Mijn kind maakt me happier dan wie dan ooit. Ja. Is een lach. Ze hebben gezin in prikke boutjes helemaal. Shit, jongen. Annyeonghaseyo
Maar weet je wat misschien wel het grappige is, Elisabeth? Je weet dat ik geen bullshitter ben, dat ik je ook niet geloofd persoonlijke mieteren, ook omdat ik alle praatjes heb, en heel direct ben en jij ook naar mij heen. Dat vinden we leuk aan elkaar.
Ja, ik kan je er allemaal verhalen over vertellen. Ik zat in de Bloementgevangenis in Arnhem. Op een gegeven moment een Turkse man naast me. Er was een Verenigde Psychiatrische Kliniek De Boog in Warnsveld. Een jaar gezeten. Hij zei, ga de bus pakken. Ik zei, oké. Hij zei, heb je een paar sokken voor me? Ik zei, ja, is goed joh. En de volgende dag is hij doodgevonden. In mijn sokken. Ja. Zelfmoord, ja. Zo gaat het er daartoe. Het is hard, hoor.