Zoekresultaten voor “sunlight”
Een open, zwarte koffer ligt op een geplaveide straat. Binnenin liggen een paar munten, een gevouwen bankbiljet en een klein, paars voorwerp. De koffer is leeg en de omgeving is zonnig.
Een open notitieboekje met roze handschrift ligt op een houten oppervlak, waarschijnlijk een tafel of bank. De zon werpt een schaduw over het boek. De foto's zijn identiek en tonen hetzelfde beeld.
Geen sterke verhalen hoor met bodypump. Het was de sterkste ooit. Dat heb ik nog nooit gezien. Een bodypump is 30 kilo op de borst en 30 kilo op de squat. Kering hé.
Ik film je niet. Ik film jou niet. Maar een wel mooie auto.
Een man richt een speelgoedgeweer op een doelwit op een tafel in een openlucht markt. Hij houdt het geweer aan zijn oog en schiet, daarna kijkt hij naar het doelwit. Achter hem zijn andere marktkramen en mensen te zien.
Helaas, we zijn weer in Nederland. Nee goed, we zijn er weer in Nederland. Verschrikkelijk.
Maar misschien is het eigenlijk... Elisabeth begins. Elisabeth. Ja. Ze begonnen eerder dan Elisabeth. Ja. Anna. Anna. Elisabeth. Ja.
Een kale man in een tie-dye shirt speelt een zwarte elektrische gitaar in een kamer. Hij staat voor een raam met zonlicht, naast een stoel met kleurige vlekken en een toetsenbord. Hij houdt een sigaret in zijn mond en speelt met zijn ogen gesloten of halfgesloten.
Ja, ik vond mijn spulletjes bij elkaar, mijn tolletjes, zo. Maar ja, dat vonden we straks wel.
Ja, Anna. Waar is Anna? Ja, makkelijk geslapen, Anna. Hebben we weer bijna thuis, ja? Even een bier.
Iemand speelt op een piano of keyboard, met de handen boven de toetsen. De persoon draagt een lichtgekleurd T-shirt en heeft een horloge en armband aan. De scène speelt zich af bij een raam met zonlicht.
Maar wat Joe zegt over mij. De contactpolitie met de vuur... vuurlinie. En ze houden geen rekening met je, weet je. Exit, weet je. Ik mag niet meer vallen.
Maar het is wel een verrekte goed pan. Zouten Londen, de Westen Scheldertunnel heeft nog een boete open staan. Misschien is het even voor de zilveren op zoek. En een bolus. Ik wil een fucking bolus. Een bolus.
Maar ik stond weer te lang te lullen. Ik had mijn geld verdiend. Godver, mijn trein gemist. Kankersooi. Ja, blijf ik er wel lullen op een dag. Met geen oud zeikwijf.
De handhaven weer. Kijk. Kijk daar, zo stil. Kijk hier, zo stil. Zo schitterend joh.
Een kale man zit in een stoel voor een raam en speelt een zwarte gitaar. Hij buigt zich voorover en legt zijn hoofd op de gitaar, alsof hij rust of slaapt. De zon schijnt helder buiten het raam.
Een kale man met bril zit op een stoel in een buitenruimte en speelt een blauwe akoestische gitaar. Hij houdt de gitaar tegen zijn borst en kijkt naar de snaren terwijl hij speelt. In de eerste frame leunt hij met zijn hoofd op de gitaar, in de volgende frames zit hij rechtop en speelt hij verder. Er staan tafels en stoelen rondom hem, en er is zonlicht op de vloer.
En jij wil door de toer gaan spelen? Ja, dat is prima joh. Welkom in Zeeland. Dat vind je tenminste al een beetje echt rust. Ik zal het je even laten zien. Niltje Jans, deeltewerker. Lukt uit de Mergo, dat is mijn provincie.
Ja, helaas, we zijn weer in Nederland. Nee, goed. We zijn er weer in Nederland. Verschrikkelijk. Wie?
Op een houten tafel buiten ligt een open menu met de kop 'SPECIALS', naast een glas chocolademelk, een flesje limonade, een rode notitieboekje, een smartphone, een paar eurobiljetten en witte koptelefoons. De zon schijnt en er is een lichte schaduw op de tafel.
Sinterklaas kapoentje, gooi wat in m'n schoentje. Gooi wat in m'n laasje. Dank u Sinterklaas, hoeveel zie je het? Even terug. Ik heb nog geen seconde kunnen spelen. Even biertje, vol bijt.
Lieve Lisbeth, ik zie dat je thuis bent, maar je hebt nog 10 meter voor je kom.
Voor de nacht weer gelukkig geslapen. 13 uur achter elkaar.
De video toont verschillende kamer- en vloeroppervlakken, soms met vuil of slijtage, en op een moment twee gitaars op een vloer met zonlicht. De camera beweegt rond en geeft een overzicht van een ongeordend interieur.
En daar gaat de film over. Het heet... Delicial Ecstasy. Doe maar wat je wilt doen. En dat is beter.
Maar Elisabeth, ik was net vanwege de shopper. Dit is dus een olijfboom. Nou, die stuur ik naar je op. Ja? Dank je wel.
Maar hij is wel grappig. Zuid-Hollande, ja. Ooit al eens geweest, Zuid-Hollande? We zijn in ons dorp van ervaring, maar blij dat je hier bent. Ik ben er fucking serieus gek. Zuid-Hollande, fuck is dat.
Overbreed zijn kaartje. Hier staat ze.
Nou, we zijn echt kapot. Ja, dat moet je moeten natuurlijk. Ja, ik wil het niet meer hebben tot het einde. Ik wist eigenlijk dat ik het moest gaan. Ja, ik kan het ook niet meer. Ik kan het toch niet.
Ik weet nog vorig jaar bij de paasdienst. Ja, tijd om te biechten. Ja, ik heb mezelf de fik gestoken. Ja, is goed, jongen. Maar nu heb ik een vrouw en vier kinderen, die worden nu gedood. Ja, is goed, jongen. Ja, gekke kerk, hoor.
Marina, ik mis je. Het is het enige bericht dat ik mis vanmorgen. Ik heb veel te sturen. Ik mis je humor. Ik mis alles. En ik hoop toch goed dat je gaat. Voor mij toch.
Ja, spreek ik met Lockheed Martin. Ja, u spreekt met Richard Verbergmoes. Kan ik de F-22 Raptor bestellen? Ja, ja, ja. Wat kost dat dan? 150 miljoen. Maar je krijgt er geen volle brandstof in. Krijg je nog een beetje korting? Nee. Verdomme. Ja, domme. De langste levertijd. Niet cruisen, hè?
Nou, zo, de hang klaar. Ik heb even wifi en ik ga even in de koelkast. En nog wat witgoed naar binnen zullen bij mijn moeder. En even twee batterijen kopen voor mijn versterkertje en dan mijn voedselpak.
En als jij denkt dat ik eigenwijs ben als zeeuw. Nee man, mijn familie is toch veel erger. Dat is de zeeuw joh, die zijn echt steeds een stuk trots jongen. Maar ja, dat is wel mijn familie hè. Even bij me achter.
En ja, de moeder van Anna belde. Gaan we neuken vanavond? Ja, liever wel. Breng ik nog luister mee. Ja, we gaan een tweede maken. Ja, ze heet Mercedes.
Ja, ik heb hem er even opgevardeerd enzo. Ja, sorry voor het DMC. Ja, dat klopt. Ja, sorry, godverdomme. En dan kon mijn moeder langs, 125 euro afhalen.
Mijn leven is net een Mario Bros spelletje. Op een gegeven moment, vlak voor het einde van het verhaal, komen er steeds meer mensen die je moet verslaan of negeren. Zo zie je het leven wel.
De grens van het thema is bereikt. Officieel. Even de keet geboend. Mijn moeder. Een oude pad. Blikjes bier. Even zitten. Daarmee.
En tuurlijk, Marina, mag je altijd mee. Terwijl je botsauto, schiettent, weet ik van wat, reuzenrand. Tuurlijk majestiek. Maar ga eerst even naar school, jong gek, van het kamp. Ja, tuurlijk mag je mee, Marina. Maar niet die bakstenen door de ramen pleuren en ook die haakse strijpen niet gebruiken. Dat is toch helemaal niet goed.
Maar dan zit je hier even. En dan even chillen met een peukje. En dan komt er een gozer op je af. Ja, jij bent Richard, hè? Zeg, dat weet ik, ja. Gaat het wel goed met je? Ja, ja, even zuipen in de stad. Dat is wel leuk, trouwens, van die Nederlandse dingen.
Nou, een hoop kerstzak. Dat is de Nederlandse ambassade. Dat was gelijk aan de beurt. Je moet alleen een afspraak maken via het contactformulier. Ja, het is zomervakantie. Ze pakken zo'n Nederlander. Een Turkse Nederlander die uit Brabant kwam. Ja, het papierwerk duurt hier nog wel lang. Zeg nee, een metertje. Echt? En wij lachen. Maar goed, we moeten weer verder, ja?
En dan komt er een Engelse dame op je af. Ja, ik heb een vriendje gehad. Ja, ik heb iets voor je. Ja, we vliegen terug naar de UK. Dus we kunnen je meenemen. Rook je dat? Ja, ja. Dat is goed, joh. Even kijken, hoor.
Ja, er moet nog meer was gedaan worden, dus ik moet ook kunnen drogen. Maar ik ga nu even naar het hotel bijboeken en op onderweg terug. Even die meterkaart upgraden en blijven nog een nachtje langer.
Ja Marina, ik sta bij je school. Eens even kijken waar je die boxbeugels van je verstopt hebt. Ja? Verdomme. Straks weer gewonnen op die school. Oma Ries zit weer langs. In gesprek met die leraren, daar ben je helemaal niet goed van. Waar liggen die dingen? Waar heb je ze verstopt? Je wil een mes ook inleveren, ja?
Maar moest luisteren Augustin. Kijk. Ik ga echt niet naar Ede hoor. Zonde voor mijn tijd. Geld valt.
Ik speel een biertje te drinken. Wie kom je tegen, je broer Mark? Ja, ik ben even onderweg naar waar. Ja, is goed toch? Ik zie zo wel, ja. Ik ben een beetje gezeik. Ja, ga even lekker staart spelen. Ja, ga even een biertje pakken. Nu komt je broer even aan het kakken. Ik zweer het je.
Maar ja, simpel zijn echt, maar past wel ook. We gaan weer ergens over hebben, ja. Dus ja, wat je ook zegt, boeit.
Helaas ben ik met Liesbeth ook zo'n jaar lang samen geweest. En voor de dochter gepit te zorgen, maar het lukte niet echt. Wij is knijpte gek joh. Drie uurlijk achterrust en riet alleen alles joh.
Lang verhaal kort, er zijn heel veel subsidietrekkers in Nederland die geen belasting betalen, lopen te neuken tot en met kinderen krijgen, terwijl je zelf helemaal geen toekomst hebt. Je kan beter de vaat van je in een vuilnisbak gooien. Schil bij de geld.
Het was toch weer een eke vriend van Oxton. Lood. Of oud ijzer. Nou, ik kies voor lucht. In jullie lichamen. Eh, sorry. Ja? Ja, ik ben even onderweg te eten. Een paar machinegeweer erbij. Ja, joh. Lood en bad ijzer, hè. Een stuk roest, Oxton. Eet je ook. Ja, lood. Ja, ze krijgt lood. Ja. Ze willen toch lood, of niet? Weet ik wat.