Zoekresultaten voor “sneakers”
Ah, een nieuw kleurtje. Goed gedaan, dat was het.
Een bord met pasta en een glas witte wijn staat op een houten tafel. Achter het bord staat een zwarte rugzak en ligt een blauwe pet. In de achtergrond is een deel van een persoon zichtbaar, met korte broek en sneakers.
Een man staat in een woonkamer en kijkt recht in de camera. Hij draagt een lichtblauwe jas, een wit T-shirt, blauwe jeans en sneakers. Zijn handen zitten in zijn zakken. Achter hem staan stoelen met jassen erover en is een houten vloer zichtbaar.
Now, how do we move on?
En mensen denken, ja, een ninja, weet ik veel, een teutel. Weet je wat dat weegt op je nek? Je hebt geen idee, jongen, wat dat weegt.
Oh ja, mijn vrouw belde. Ze heeft er zin in. Nou ja, ik ook. Komt goed uit.
Maar misschien is het eigenlijk... Elisabeth begins. Elisabeth. Ja. Ze begonnen eerder dan Elisabeth. Ja. Anna. Anna. Elisabeth. Ja.
Ja, he he, ongewisseld. 1.500 euro.
Een persoon staat met hun rug naar de camera, voor een glazen vitrinekast in een winkel. Ze draagt een zwart shirt, korte broek of korte broekachtige kleding, zwarte sokken met witte banden en witte sneakers. Rechts in beeld staat een donkere koffer of kofferachtig object. De vloer is witte tegels.
Dit is de Renova Sugar zoals ik hem eigenlijk altijd speelde.
Ja, onderweg naar de zomer. Eerste klasse.
Emma Remco, ik heb je nou al 44 keer gebeld. Je voicemail heb ik gesproken. Ik ga eens voor je moeder bellen. Waarom neem je me nu op? Ik maak me zorgen om je. Oef.
Ja, we gaan even naar die kamer. Een biertje daar. Ja, ik krijg het zo snel hoor. Die sliet.
Ja, dat zijn mijn eigen schoentjes. Die heb ik geplakt ofzo, weet je wel.
Moed lang vooral kort, ik was gisteren even gestopt met m'n dochtertje. Ze heet Anna Verberkens. Ja, ter regende. Die hoort best wel gek met z'n kaboutertje. Echt. Subtime.
Maar dat is het mooie. Dan krijg je een bericht van Drankgigant. Ik heb voor 500 euro besteld. Dat heb ik ook gedaan. Remco, je graaft je gat zo diep. Met allemaal schulden en strafbare feiten.
Nou, op weg naar mijn nieuwe Porsche. Opnieuw, ja, tweeland. Maar mensen snappen niet dat je 170.000 euro niet even zomaar over kan maken. Trek je ook niet zomaar van de bank af meer. Hij is zo mooi met de kleuren. Leuk voor Nederland.
Ja, beste takters, een drankdozijn, weet ik van wat, een oude verslavingsinstelling, een 1 in 3 zelfmoordpreventie, ik heb een vriend die heet Remco van Boven, maak me ernstig zorgen, ik zal hem even aanmelden, ik geef zijn telefoon even door.
Ja, ik zeg verder niks meer. Het is een zilvercoupé. Er zijn allemaal kakkertjes om me heen. Opgevoed met zilver op badlepel. Allemaal kakkertjes. Bah. Het ziet er uit als het bijna is geboren.
Ik weet niet hoe ik het zeggen moet, maar... Datums en downloaden enzo, e-mail en shit. Ik heb alleen mijn eigen telefoonnummer niet. Dat kan ik misschien even doorhebben. Ja, thanks. Ja, moet gaan.
Maar ja, ik had dus mijn broek... Ik had alleen nog een diamonds dogging of legging van Australien. Nou ja, dan doen we deze maar. Ja, het is niet anders.
Ik heb er heel wat geld opgenomen. En dit is geen een paar honderd euro. Omdat ik het niet goed weet. Echt. Zit het voor bij de maak daar, ja?
Die managers ook met mijn moeder bellen. Ja, ik heb een zus die woont in Nederland en werkt in de supermarkt. Dat was wel grappig. Echt heel aardig hoor, die mensen. Super. Mijn moeder krijgt een droger en een koelkast gratis.
Maria came from Nashville with a suitcase
Hoe was mijn markt gisteren dan? Dat was redelijk tof. Ja, dat deed ik ook al. Jood gisteren met wat... Ik heb nog de telefoon in m'n handen ook. En dan nog in m'n kaars al op z'n openbare weg. Dat is helemaal joh.
Nou, lekker pak met koekjes, sigaretjes, biertje. Even kijken hoor, ik zal eens even die... Wat is nou de menu van Solder World? Waar nou? Gaat wel steeds beter moet ik zeggen.
De video toont een man in een lichtblauwe jas, een roze geruite overhemd, donkere broek en lichte sneakers. Hij draagt zonnebril en een hoofdtelefoon om zijn nek en staat met zijn handen in zijn zakken in een gang. Boven hem is een banner met tekst en een afbeelding van een vrouw in een witte jas.
Oh ja, mijn lieve Remco. Ik krijg van mij geen dikwits hoor. Die meisje wil even gewoon ten uur van jou.
De video toont een blik uit een treinraam, waarachter bomen voorbijscorren. Daarna wordt de camera omhoog gericht naar rode treinbanken, en tenslotte naar de benen van een persoon die op de bank zit en zijn voeten op de vloer heeft. De persoon draagt witte sneakers en lichte broek.
Nou, kijk eens wie we daar hebben! Marky! Yo! Warm hè? Ja, lopen we wel even thuis. Even een beetje tijd voor mezelf. Is wel lekker hoor. Beetje muziek luisteren enzo. Ja.
Ik had maar eens een graadje, maar die ben ik alweer kwijt.
Oh ja, en Liesbeth en Eefje, ze geven geen kanker om je. Dat kan ik je wel verzekeren. Dat is kamp, hè? Stomme brieven.
En dan in die comments eronder zoek hulp. Met wat? Wat lukt er niet dan? Eten, koken, prima, gitaars spelen, muziek maken, huishouden. Dat vind ik heel nodig hoor. Dit is de tijd van mijn leven.
Oh ja, even denken. Eén parkeerplaats bij mijn vader kost 50.000 euro. Eentje hebt er twee, een woning, een miljoen. Ja? Jij niet? Ja, sorry joh. Je zal nooit meer... Nee, ik denk mijn vader wil ook niets van je. Echt niet hoor.
En Macy, mijn vader, die heeft eigenlijk geen enkele van mijn exen gemogen en ook niet welkom. Als jij je voorstelt, en dat lukt bijna niet aan mijn vader, en hij zegt nee, ik moet je niet, dan zeg ik ook, ik moet je ook niet. Ga weg joh, we hebben geen zin aan je. Hoer.
Aardig gemerkt hoor, van te veel initiaties. Luister weer in Fatih. Maar het is goed gecontroleerd. Ze wil niks anders dan Fatih ofzo, weet ik veel. Het werkt in een hotel als je niet niks en dan moet je toch...
Oh ja, misschien even geen te zeggen. Ik was de Global Account Manager voor Microsoft Insight. 30 miljoen per jaar omzet. Twee MBA's van Yale University. Rechten en Strategic Negotiations. Ik ben jachtelijk hoor.
Nee, ik ben serieus. Je hoort, ik krijg het niet goed, hè? Nou, nu terug centraal verlaten, onderweg naar Rotterdam. Wat moet ik in die stad dan? Nee, is goed, toch?
En het was kerst 2009. Ik had heel veel cadeautjes gekocht voor elkaar. Een blueberry sjaal en allemaal shit, weet ik wat. En ze zeiden, ja, je moet er meer kopen voor me. Nou, ik kocht een blik doperten.
Mijn wijk vliegt over Nederland, waar we tachten. Bijna geland. Over een half uur weer een afspraak. Ik kom maar eens nog mee naar Ede. Maar wel met zware beveiliging. Voor de kuthoer. Lisbeth Dokkersen. Nana.
Maar mijn vader zegt ook over Marina. Dat is een meisje van veertien jaar. Heb je niks mee te maken. Magdalena. Dan weer Cornelis de Duif. Dan weer Lisbeth Ockersen. Ik heb geen zin in je wijven. Mijn vader ook niet. Klaar. Oké. Zoon in die trot. Je zal nooit mijn familie worden. Gelukkig maar.
Maar beste Remco, we willen je niet leren kennen. Waarom ga je toch van God als op mijn familie, joh? Zit je er geen gezin in, zo en zo, joh? We kennen je niet en willen ook niet dat we je leren kennen. Waarom ben je toch zo godverdomme gegeven, jongen? Niet normaal. Ben je echt gek, hè?
Mijn vader zegt nog. Wat moet je met Marina, Magdalena, joh, Cornelis de Duif, Remco van Boven. Allemaal gehandicapt spul. Nou ja, inderdaad. Helemaal goed. Ik wil geen autistisch gehandicapt dochtertje. Maar, alsjeblieft niet zeg.
Maar Martijn en IJsling wijken rente hier zo. Ik word continu losgevallen. Je doet toch geen klote? Ik luister in ieder geval naar Pavarotti, naar jouw regressie. Ga een fatsoenlijke baan zoeken, jongen. Gek. Mij niet bedreigen met je fucking bullshit. Ga lief met zoeken. Ga je werk doen. Je bestelt niks voor en die wijf ook niet. Ja, ja. En dat is het. Ja, hier heb je Nike schijf gespoeid. Goed gespoed. Ja, zo niet. Ga uit. Ga weg. Uit mijn leven.
Ja, Rotterdam, jongen. Komt eraan, hè? Kun je niet horen, hè? Je kunt er zo lekker uit vreten, jongens. De eerste boot. Maakt helemaal niet uit. Tot zaterdag.
Nou, ook weer goedemorgen. Was weer een mooie dienst gisteren. En ja, benaren gebracht, een Duitse zakje gedaan. Anna Sofie heeft me even naar huis gebracht, was zo lief, hoefde ik niet te lopen. Ze zegt, ja, slaap met God. Nou, je slaapt liever met een lekker wijf, dat dacht ik niet. Maar goed, ik heb erg goed geslapen, serieus. Geen rap.
Nou, ik zit even mijn e-mails bij te werken. Het is al 18 maart. Bij de fruitkamer Zotte Kerst op het Marktplein. Om een uur moet ik er staan. Om tien uur hebben we afspraak met het sociaal wijkteam. Moet ik post meenemen. Godverdomme, het gaat snel. Ik neem een gitaar mee.
Eindelijk die schoenen uit. Uit mijn geld tillen. Eindelijk eens even een biertje. Bijna bij het consulaat. Wat doet dat pijn, jongen. Wat heb ik nou goed. Ik heb geen tijd om te antwoorden, privé. Alleen mijn moeder nog.
De video toont een wandeling op een trottoir in een stedelijke omgeving op een zonnige dag. De camera beweegt vooruit, passeert een witte stoel en een struik, en richt zich op de voeten van de camerapersoon. De omgeving bestaat uit een bakstenen gebouw, bomen en een hekwerk.
Helaas ben ik met Liesbeth ook zo'n jaar lang samen geweest. En voor de dochter gepit te zorgen, maar het lukte niet echt. Wij is knijpte gek joh. Drie uurlijk achterrust en riet alleen alles joh.