Zoekresultaten voor “playing”
Een man met een kaal hoofd speelt een akoestische gitaar in een binnenruimte. Hij is shirtloos en zit op een stoel. De video is een stukje van een groter gesprek, waarin een video van hem is gedeeld.
Een schermopname van een muziekapp, waarschijnlijk Spotify, met een lijst van nummers en artiesten. Het nummer 'Weak' van Skunk Anansie staat bovenaan en is momenteel aan het afspelen, zoals te zien is aan de afspelbalk onderaan. De lijst bevat ook andere nummers en een playlist genaamd 'Weak as I am'.
En ook ingespeeld raken.
Een kale man zit op een bed in een kamer en speelt een akoestische gitaar. Hij houdt de gitaar vast met beide handen en kijkt naar de snaren. De kamer is verlicht met warm licht en aan de muur hangen twee schilderijen.
Ja, dat doet het niet. Dat doet het niet.
Eerst zo mooi. Space between us.
In ieder geval tijd om af te tijden en of je goed bent.
Nou, interessant man. Interessant man.
Ja, want ik ben defuus. Bent. Nooit.
Yeah, the space between us.
Yeah, TV is spent, and it's a new one.
Een persoon speelt een blauwe akoestische gitaar op een straat met een kasseien trottoir. De camera is gericht op de handen van de gitarist en het instrument. De video is een stukje van een groter bestand, aangegeven door een speeltijd van 0:31.
En over hier heb ik je. Dave Matthews Band, Space Between Us, Amsterdam.
Elisabeth, this is for you. Nothing else matters for Delica.
Een kale man in een grijze en witte trui speelt op een elektronisch piano. Hij kijkt naar de toetsen en beweegt zijn handen terwijl hij speelt. Tussen de frames kijkt hij even op naar de camera.
Thank you.
I'll wait to dismiss you.
Een kale man met zonnebril speelt een elektrische gitaar in een donkere kamer. Hij kijkt naar de camera en speelt vervolgens naar beneden, met zijn handen op de hals en het lichaam van de gitaar. Achter hem hangt een poster en een klein fotolijstje aan de muur.
Ja, nou, ik vind het lekker vondst, weet je natuurlijk.
Interessant voor mijn telekamer, maar dan even accousies.
Een man met lang donker haar en tatoeages op zijn armen zingt in een microfoon. Hij draagt een zwart shirt en kijkt naar beneden. De afbeelding is een screenshot van reacties op een video, met commentaren en likes zichtbaar.
We'll be right back.
Een man zit op een bank en speelt een akoestische gitaar. Hij is shirtloos en kijkt naar zijn instrument terwijl hij speelt. De video is een stukje van een chatbericht met tekstboodschappen erboven en eronder.
You know, that's the way it should be.
Klaar voor ieder. Leuk toch? Gaan we even door. Moet je op stop drukken.
Bye.
Nou, dat is een ingelukkig nummer.
Een kale man met bril speelt een blauwe akoestische gitaar terwijl hij op een bank zit. Achter hem is een groot raam met uitzicht op bomen en twee rode kaarsen in houders. Op de tafel voor hem liggen een pakje sigaretten en wat as.
Toch? Toch dan?
Een persoon in een lichtblauwe jas speelt een zwarte elektrische gitaar in een kamer. De persoon draagt een gebreide muts en kijkt naar de camera terwijl ze spelen. Achter hen is een raam met uitzicht op een bewolkte lucht en een muur met een gitaarversterker.
Ja, dat noem ik wel eens ook wel, ja. Ze bleek hem voor je, hoor, ik zie het.
Ja, mijn lammetje is net bezorgd. Oh, mijn lammetje.
Ja, zo ongeveer. Dit is hem denk ik.
Een persoon speelt een zwarte akoestische gitaar in een woonkamer. De persoon draagt een cap, bril, een donkere jas en jeans. De camera beweegt abrupt naar beneden, waarbij de voeten van een andere persoon in roze slippers zichtbaar worden.
Let's swallow inside something to fall
Wat leuk, joh. Zoveel leuke mensen. Wil je rond? Wat gaaf, joh. Muziek gewint, hè?
Een kale man in een geruit overhemd speelt een blauwe gitaar op een stoel op een trottoir 's avonds. Achter hem staat een zwarte koffer en rijden auto's voorbij, waaronder een gele taxi. Hij kijkt soms op en speelt met geconcentreerde bewegingen.
Een man in een witte mouwloze trui zit op een bank en speelt een akoestische gitaar. Hij heeft een tatoeage op zijn linkerarm en een horloge aan zijn rechterhand. De scène speelt zich af in een woonkamer bij avondlicht, met gordijnen en een vloerlamp op de achtergrond.
Een man speelt een zwarte elektrische gitaar in een kamer. Hij houdt de gitaar vast met een schouderband en gebruikt zijn vingers om de snaren te bespelen. De camera is gericht op zijn bovenlichaam en handen. Achter hem is een raam waar licht doorheen valt.
En het vraagt me zelfs soms dat het afwerkt. Ik ben gek op vrouwen.
So we like the angel
De demo gaat heel snel door de ten. Een obsessieve ten. Ja, ik weet niet wat ik zal doen.
Ja, ik ben een beetje te wakker. Die katten zijn goed voor het ongediepte joh.
Klapper.
Een kale man in een tie-dye shirt speelt een zwarte elektrische gitaar in een kamer. Hij staat voor een raam met zonlicht, naast een stoel met kleurige vlekken en een toetsenbord. Hij houdt een sigaret in zijn mond en speelt met zijn ogen gesloten of halfgesloten.
En ja, dit was dan de laatste set erna.
Zo, commissaris Van der Wallen.
Ja, dat is het schoolzijn.