Zoekresultaten voor “plastic”
Een stukje cake met slagroom op een witte papieren bord, met een plastic vork erop. De cake is gedeeltelijk opgegeten en de slagroom is verspreid over het bord. Het bord staat op een gele tafelkleed.
Ja, als het nodig gaat. Babytukjes.
Eten inzamelen. Maar die zomer is ook wel lekker. Maar wat een interlichten allemaal maar.
Ah, deze wets. Ja, dat is precies zo mooi.
Geen sterke verhalen hoor met bodypump. Het was de sterkste ooit. Dat heb ik nog nooit gezien. Een bodypump is 30 kilo op de borst en 30 kilo op de squat. Kering hé.
Ja, sorry. Thanks voor de biertjes, Charlie. Ik heb hier ons vermoord. Ja, was een kutdag. Woehoe.
1,300? That is exchanged like 60 euro or something. And then I can use the internet. One moment please. I need to get the metro to Taksim. Many times Istanbul. No, it goes, but I need to exchange. I know, I know.
Now, how do we move on?
Kijk, 120 Turkse lira. Dat is 2 euro nog wat. Pepertje erbij. Laten we eens kijken. Verse kip.
Nikotinopleisjes, die zijn nog voor vorig jaar. Nog wel een andere keer wel. Moet wel even de vuilnisbak in.
Op een witte houten ondergrond liggen een stuk papier met handgeschreven tekst, een afzonderlijke sleutel, een setje sleutels met een groene koord, een zwarte afstandsbediening en een blauw plastic voorwerp. De camera beweegt licht omhoog en naar links, wat een minimale verandering in de hoek geeft.
Nou ja, pasje bloemen volmaak. Kijk, dat is het elkaar. De klaarmelk erin. De sigaretjes, helemaal goed joh. Fantastisch.
Vraag nummer twee, waar is mijn troonring? Kut. Nou, ik koop wel een nieuwe. Godvermeilig, ze willen weer terug. Lachen ze straks bij de Bluescafé. Nou, mijn troonring nog.
Nou ja, dat is kut. Ik doe maar een flesje water op de vlakte. Moet maar. Dat is papier.
Hoe maakt u uw schoenen schoon? En uw voeten? Ja, een badje van soda. En hoe scheert u zich? Ja, een badje van soda, spanking water. Allemaal schoon. Eindelijk een beetje hygiënisch.
In ieder geval Harm van der Binten van het kamp. Die nam even contact met mijn moeder. Of in ieder geval andersom. Hij werd toen ook geholpen in Parijs. Goede maat van me. Altijd houdt eerlijk, houdt van biertjes.
Kakkenzooi. Moet ik godverdomme weer om 10 uur daar zo bij de hand klaarstaan. En te lasten wachten. Niet zo'n gek. Ja godverdomme. Weer een like. En blijf bezig.
Oh ja, en Anja, als eerste krijg je een shotgun. Ja, van oma Harm. Voor je vijfde verjaardag. Maar dat is al lang niet in orde. Eerst boksbeuren, plus shit, en dan een hond.
En of ik getraind ben. Wanneer ik op vakantie ben, is het wel behoorlijk.
Ik heb dubbele camera's nu. Anders moet je die andere pakken. Even langs Oma Harm zo. Een hoop opgeruimd aangifte tegen Remco. Ja toch? Dan moet je hem even stopzetten.
Dus, ook weer goedemorgen. Dit is wel pad, hè? Muziekje luisteren, biertje doen, sekje natuurlijk. Ik heb hier blikjes in leveren. Voor geld.
En we kregen graag een zetje naar via metro. Ja, ik moest eigenlijk de metrokaart opladen. Cabotage. En dan overstappen naar... Afrika. Krukken. Maar in ieder geval, ik kon gratis reizen. Dus ik zei nou, volgende keer laat ik die kaart erop. Ik was een beetje druk bij de automaat. Ja, alstublieft. Lopen door. Ja, ik hoop een gaasje.
Ja, schatje. Ja. Ja. Ik fik je snuitje, schatje. Ja? Is kapot. Nou, hij is wel mooi, hè?
Die spreekt het wonderen maar. Kan weer lopen. Nog een paar zegels voor de kinderen mee. Kan weer lopen. Teringen. En boodschappen. En eten. En alles. Tot op de kermis.
Nou, super. Ik kreeg van een oude mevrouw nog een portie kaas, een biertje gedronken, even opladen en dan moest ik teruglopen. Leuk, allemaal bedankt.
Ik ben lekker fris. Luchtje weer terug zo. Wordt omgekleed. Ja, dit zijn mijn Nike's. Een biertje en dan kom je te laat. Maar wel bedankt. Koffer is weer terug. Ja, dit is de Zweedse familie voor wie ik speelde. Ja, sticker hebben ze nog opgelaten. Maar goed, ik ruik weer fris. Dat is allemaal goed.
Een afvalbak met een witte plastic zak is gevuld met diverse afvalstukken, waaronder een blikje, een fles wasmiddel, een pakje tandpasta en een sigarettenverpakking. De afvalbak staat op een betonnen oppervlak.
De grens van het thema is bereikt. Officieel. Even de keet geboend. Mijn moeder. Een oude pad. Blikjes bier. Even zitten. Daarmee.
Nou, mij blijft hij zich nooit tegen mij. Ik hou van jou. Echt niet. Ik weet wel dat het zo is, maar hij zegt het nooit. Lekker rustig. Ja, toen is het niet te zeiken.
En dan komt er een Engelse dame op je af. Ja, ik heb een vriendje gehad. Ja, ik heb iets voor je. Ja, we vliegen terug naar de UK. Dus we kunnen je meenemen. Rook je dat? Ja, ja. Dat is goed, joh. Even kijken, hoor.
Oh yeah, I don't understand why you tried to reach out to me yesterday. I've got money enough. I'm going to go out for food and drinks and have a luxury life, which is not possible with your lower bank account.
Ik kan hier amper mijn flat uitkomen, mijn eigen woning, of die wijven zitten zich voorop te dringen. Ja, ik wil je niet. Nee, is gewoon nee. Raar toch? Accepteer dat dan toch eens, joh. Je bent een gillende kankerhoer. Dat is toch niet normaal, joh? Ik wil even shaggy roken. Nee is gewoon nee. Nee is nee, dames. Nee is nee. Ja?
Lekker eten. En dan weer fietsen terug. Zellig.
En kan je godverdomme nou stoppen met die stomme kankeradviezen van je? Je kan toch godverdomme toch zelf nadenken dat het gewoon niet normaal is wat er gebeurt? Ja? Hoe weet ik dan niet, eh, joh. Zo neem je het erop met je kutadviezen.
I see my friends, myself on fire, walk out
Drie kaartjes liggen op een donkere, textuurrijke ondergrond. Een kaartje met een bedrijfslogo en contactgegevens, een geel kaartje met de tekst 'Klein', en een kaartje met het nummer '4'.
Nou, mijn afstandsmaat ligt al op bed. Tuurlijk.
Maar wat mensen stom genoeg denken, is dat je een hengst moet geven aan die trekker. Van die pistool of wat dan ook. Dat is niet zo. Je hoeft maar een blaadje op te longen en het ding gaat af. En dat is ook juist de bunnen die je aan dat ding moet geven.
De video toont een donker interieur, waarschijnlijk een woonkamer, met een fel licht dat van rechtsboven schijnt en de ruimte verlicht. In de voorgrond is een donkere bank of zitbank te zien, en op de achtergrond staat een houten meubelstuk met opgeslagen items. De camera beweegt langzaam en schuift van rechts naar links, waardoor meer van de ruimte zichtbaar wordt.
Maar wat mensen niet helemaal begrijpen. Misschien zie ik er als een zwerder uit soms. Dan moet ik het er zelf uit. Maar ik hoef nooit meer te werken van mijn leven. Ik heb een goede baan gehad. Nou, in Istanbul kan je van die centen ook leuke dingen doen. Daar word je tenminste niet lastiggevallen door de politie. Die heeft daar echt wel wat beter te doen.
Ik neem de telefoon nergens voor op. Ik ben even m'n koffers aan het pakken. Nog een hoop werk. Dit gaat de kledingbak in enzo. Dus ja, eens even kijken hoe het allemaal gaat. Even wegen. Nee, ik neem de telefoon voor niemand op. Ik ben even bezig. Ik heb een stok met een gejank aan m'n kop. Dat is wel niet goed. Je hebt toch eigen leven?
Op een witte tafel staan een bloemstuk, een schilderij en een gitaar met een abstracte, geschilderde hals en lichaam. De gitaar staat op een zwarte plastic zak. Er is geen beweging in de beelden.
Ik sta godverdomme hier beneden. En weer een of andere chick, jongen. Ja, jij moet aan de kant. Sorry, ik zit even chickie te roken, jongen. Ik wil je niet. Klaar. Tering even naar wijven, jongen. Ik wil je niet. Klaar. Versteert je hoeren, jongen. Echt serieus. Als ik toch zeg nee. Ik wil even mijn chickie buiten roken. Dan is het toch nee. Maar het lijkt er nergens naar. Vieze kankerhoede. Ga je eigen fucking vent zoeken man. En je eigen toekomst. Dat is toch niet van mij? Ga toch weg kankerhoede.
Nee, politie. Ik heb jou zo erg niet. Ik bedien meer. Ik wil je niet. En dat accepteer ik ook niet. Waarom accepteer je dat niet? Dat ik je gewoon niet wil hebben. Het is zo moeilijk, Jan.
Eh, ja. Ja, ja. Slof vervolg. Tabak.
Dit loopt met ham en kaas, een beetje chips. Even die oven voorwarmen, 250 graden.
Zo ongeveer gaat het verhaal. Ik stuurde mijn cd naar Dr. Dre. Dan kan je me plukken op de radio. En op een gegeven moment hoor je me op de radio, Elisabeth. Ja, het is erg hoor. Het gaat goed hoor. Over de hele wereld straks. Nou, dat is wel mijn ambitie. Ik vloog met mijn cd naar Dr. Dre. En nu hoor je me overal op de radio. Straks. Nu we even geduld hebben. De hele wereld over. Counting growth. Anna Begins. Anna Begins, trouwens. En Elisabeth. Ik ben dankbaar voor je, wat je zei. Ga lekker met je dingen doen, joh. Je kunst en je schilderij en zo. Toen, ja, weet ik veel, voor de jumbos stonden of zo. Maakt allemaal niet uit, joh. Elisabeth, ik ben je eeuwig dankbaar. En Anna Begins. En, heet ze. Anna Begins. En comfort.
De enige logische manier is om zoveel energie te verkrijgen dat je een pedofile shit doet. Dat is amfetamine. Je zit aan de speed. Dat is mijn logische klant. En ga eens antwoord geven dan. Neem eens een spreekseltest dan. Vind je het? Ja, dat is toch niks. Nee, dat weet ik. Ik gebruik dat niet. Klaar.
Er is maar een vraag aan die chick van de Kruidvat. Hoe verzin jij het? Dat je gewoon 22 jaar oud bent, hondtekeningen zitten, valse van mijn naam. Ja, joh, schade, vastgezeten, boetes. Poeh, denk jij dat jij niet godverdomme uiteindelijk aan de fucking beurt bent? Wat denk je dan niet, viskankoe van de Kruidvat? Dat ben je toch sick, jongen? Ik zweer het je, Erik, zit daar bij de voor. Ja, ja, ja, ja, ja. Valse hondtekeningen zetten jij. Dat ben je toch niet goed? Dan ben je echt serieus, maar dan ook echt, echt totaal ongekwalificeerd voor het leven. Dat meen ik ook echt. Als jij mannen zo haat, jongen. Weet je, je kan de kanker krijgen en dan trap je helemaal de fucking kankergrond in de hoer.
Ja nou, dat is een idee. Ja, dat is een klaar werk.