Zoekresultaten voor “papers”
Een witte kaart in een CD-hoes ligt op een lichte ondergrond. De kaart heeft een logo en vragen om gegevens in te vullen. De afbeelding is statisch en er is geen beweging te zien.
Nou, we moeten eens een fruitsmeidje aan bakken. Jammer dat ik die politieslippers vroeger mocht gehouden. Nou niet, dat zijn leuke dingen. Nou ja, helaas. Nu moeten ze inleveren.
Nu gaan we in Jutero. Hardshit box enzo. Raid me. Dat is voor mijn sadeetjes. Er ligt zoveel. Oh, dat is mijn broer.
Ja dat wil ik niet. Mijn wijf is geland en mijn dochtertje ook. Komen ze even naar Ede?
Doet het. En tot de maand met 600 dollar. Ja, en een boodkaartje de groeten.
Een muziekgitaarversterker met een houten kast staat op een rood tapijt, met een kabel eromheen en een grijze kledingstuk erachter. Een witte tafel staat rechts, met papieren en een kabel eronder. In de achtergrond is een houten vloer en een meubelstuk met elektronica zichtbaar.
Nou, ik kan weer nu live gaan vanwege die remco, maar de rest zit ertussen. Ik ga verder op mijn eigen couch, want dit is belachelijk.
Ik heb twee kopieën van Hedenova Oyster. De eerste kopie, dat is origineel. De tweede is trouwens ook origineel, dat is de D. Maar goed, hier schrijft ze schrijfbaan in Londen. Ik ben nog niet bekend, of toch niet bekend genoeg. Het tweede boekje, dat kan ik je laten zien, daar zit dat niet meer in. Kijk, dat zit er niet meer in. Je kan haar niet meer aanschrijven, ze is zo populair geworden. En ik heb ze alle twee.
En houd er rekening mee dat je absoluut helemaal geen enkele tijd voor je eigen leven hebt. Houd daar rekening mee. Maar ook absoluut dat je geen enkele seconde voor jezelf hebt. Amper.
Ik ben Richard Verbergmoes. Ik ben getrouwd met Elisabeth Lievestoor en mijn dochter Anna.
Nou, het is vanochtend. Half zes trouwens. Ik heb een andere telefoon. Laat me hier staan, ik zie de koffers. En mijn buurtje. En lekker een sigaretje.
Ah, bewijs van ontvangst. Bedankt vrouw, vriendinnen, ja. Ik bewijs ook alles naar de keukenrolpen. Alles. Hé, bedankt Elisabeth en Eefje. Met je stalking. Ja, ik stalk je helemaal niet. Je stalkt mij. Het is al 2,5 jaar geleden uitgegaan, ja. Ga dan toch eens weg, jouw hoer. Het is geen smaak te lasten. Ga dan toch eens weg met die kutdochter van je. En mij nog appen vorig jaar en brieven sturen. Hier is die brief. Uit Ede, volgens mij ergens. Even kijken hoor. Ik weet het allemaal niet. Elisabeth, of Elisabeth Oxen. Je bent een vies, valgoor, kankerwijs. Ik heb twee dagen vastgezeten van jouw onzin. Je hebt toch een nieuwe relatie? Zo'n tweeënhalf jaar geleden heb ik je de deur uitgetrapt. En waarom? Omdat je weer vreed ging, hè? Lukt het niet he, met die vieze poes van je? En dan achteraf dan vragen, ja, kan je financieel voor mij en mijn dochter zorgen? Ja, nee, dat ga ik echt niet doen. Dan ben je toch niet goed, Lisbeth Ockerson. En dan mij beschuldigen van smaak en lasten. En dan zelf brieven sturen, ja, het spijt me dat ik toen vreemd ben gegaan. Ja, je gaat continu vreemd, ja. Niet mij. Vieze hoer. Je bent echt een hoer. Echt serieus, een rampenplan, eerste klas. Zijn die zoons ook. Jijks ook. En dat is geen smaak te lossen. We hebben gewoon een klote wijf. Oprotten hier, ja?