Zoekresultaten voor “greenery”
Het verhaal is wel simpel. Ik ga de Porsche Carrera GT niet opjanken. Om naar Ede te gaan, ja? Kost me weer een bak met geld, joh.
Maar Elisabeth, ik was net vanwege de shopper. Dit is dus een olijfboom. Nou, die stuur ik naar je op. Ja? Dank je wel.
Ja, het verlangt Marien naar de schooltje. Ik zit daar zo. Moet eerst bier halen. Moetjes kampen.
Nou, wat ik niet snap, is dat mensen tegen mij zeggen, gecondoleerd. Nee, gefeliciteerd, we zijn getrouwd. Dat is niet gecondoleerd. Oh, nu snap ik hem. Ja, ik snap het.
Met Elisabeth ook. Als ik haar een paar dagen niet hoor, dat kan gebeuren. Ja, dan niet. Soms neemt ze de telefoon niet op. Soms hebben we dagen geen contact. Soms misschien een paar maanden niet. Daar gaat het dan niet over.
Ja, waar bent u? Heel veel. Is dat een boel of zo? Ja. Is dat een boel? Ja, ik weet het niet. Dat is een bosbrug. Dat is een blauwe borst. Heel veel. Dat is nog een groot. Oh, die brug alweer.
Praat stoer dan, praat. Zeg het nog een keer dan. Zeg het nog een keer, zeg het nog een keer. Dan ga je het zien. Zeg het nog een keer.
Oh ja, dit is het Oranje Park in Apeldoorn. Ja, het is een beetje gevaarlijk. Ik ga daar even spelen. En op de weg terug met het Oranje Park. Dit is Apeldoorn. Ik zie ze. Het is mooi hoor. En groen. Ik zweer het je. De Veluwalders. De Zezemjalders. Maar het maakt helemaal niet uit. Ik ga even zitten met mijn biertje en afscheid nemen van Apeldoorn. Ik ben hier geboren en getogen. Fuck jou man.
Oma los moja, ik sta uit van de stad. Ik ben net gebeld door de gemeente Apeldoorn weer. Ik heb dan een van mijn oudere telefoons verkocht. Even lunch pauze.
Het bijzondere aan dit hele verhaal is, reizigers kennen de emotie genade niet. Ze kennen het niet. Ze hebben die emotie niet. Zeker voor kinderen niet. Absoluut nooit niet. Ze kennen geen genade. Maar dan ook echt niet. Dan kan ik je wel verzekeren. Ik heb ze beter leren kennen. Nou, het is echt serieus. Levensgevaarlijk als je daarmee loopt. Kutklote.
Nou ja, dat is wel grappig. Die gozer die ons bedreigde vanmorgen met zijn verminkte kukkop. Ik zie het al uren te wachten. Hij is nergens meer. Nee, weet je waarom niet? Omdat hij even vannacht doodgeschoten wordt. Gek met die grote kanker.
Nou, er zitten twee vogeltjes. De mannetjes zijn nestje aan het bouwen. Dat is het fruitje waarschijnlijk. Ja, maar dan ben je wel een beetje laat, jongen. Mij is het al lang geweest. In mij liggen alle vogels. Ik zal maar eens een beetje opschieten. Tjongejonge. Beetje laat aan het eten geweest. Oude slapper, hè? Nou, veel plezier met je chickie, hè?
Oh ja, en waar deze plek vandaan komt... Nou, ik stuit er even op mijn smol in een winkel in Istanbul. Het staat een beetje ongelijk. Dan lag ik daar met de gitaar. Hapsakee, knieën kapot. Ja, dan kan ik een biertje op natuurlijk. Goed.
Ik ben uit het Soed-Oosten afgekomen. Partner in de Microsoft. Waar ik altijd zat. Opleidingen gevolgd. Toen kwam ik ook vliegvelds van Antonio tegen. Voor de tweede keer. Ik ben echt gepunt toen ook al. Kom je ooit voor ons werken? Ik zeg, ik heb er eigenlijk weinig zin in. Ik heb me ook verduid van onze scholen. Omdat het mij niet om geld gaat. Hij staat te kijken. Fuck jou. Ik zeg, fuck jou. In ieder geval, Microsoft werken. Ik niet hoor. Dat is niet schrik.
En weet je wie dat vorig jaar tegen mij zei? Dat was Elisabeth. Over de telefoon. Ga alsjeblieft lekker met je hobby's bezig houden. Lekker gitaar spelen. Je schilderijtjes maken. Lekker sleutelen. Je bent met pensioen. Ja, dat ben ik ook. Maar ja, ik hou ook van sleutelen. Dat weet ze. Dat was Elisabeth die mij adviseerde. Fijn weekend Elisabeth. Dan zijn we terug. Godverdomme, ik lag dood op mijn bed. Ik heb zo'n pannelijn. Het ging helemaal nergens over. Maar je gelooft in mij. Daar gaat het over.
En dat is het fijne als je miljonair bent. Het interesseert je geen kukloten meer. Allemaal mensen die geld willen, iedere dag door. Al die wijven ook, jongen. Mijn ex ook. Allemaal geld. Ja, krijg je niet. Allemaal rechtszaken voeren. Hoeveel miljoen heeft u? Ja, zes. Nou, het wordt een zeven. Ik heb zoveel cash in die tas, jongen. Je wilt niet weten. Ik kan me niet stoppen, jongen. Twee miljoen in... Even kijken, morgen over de 3 miljoen. Lever mijn geld op. Muziek maken. Even een dag in Düsseldorf en dan met de vlucht naar Turkije. Mijn dochter gaat ook mee. Die vliegt ook mee, want die wordt ook bedreigd door een of andere kankerwijf. Uit Ede, joh. Tweeënhalf jaar terug, een heks. Je hebt toch je eigen vriendje, joh. Ga toch weg, kankerhoer.