Zoekresultaten voor “grass”
Op een droog grasveld liggen een gitaar, een gitaarslee, een flesje, een rood object, een boekje en een paar kledingstukken verspreid. De gitaar is op de grond gelegd, niet in de sleehoe. De gitaarslee ligt open op de grond. Er is geen mens in beeld.
Nou ja, voor deze schatje moet ik nog even nieuws herhalen. Eens even kijken of die Max Music over is. Godverdomme. Even naar de stad.
Zal ik m'n brief eens leeg halen? Dat is ook wel belangrijk, straks zit het allemaal in m'n groep dan. Dit is gek. Dit is voor mij past. Helemaal gek joh.
Zo, dat knie is pijnlijk, jongen. Ik kan het belopen. Nou ja, dan moet ik lekker thuis blijven vandaag. In mijn bed in. Dat was een keer fijn. Geen kermis vandaag, helaas.
Ja, het is alles niet. Ik sta weer voor het politiebureau. Mijn moeder had aangifte gedaan van iets achterlijks. En ze raakte geseponeerd. Ik heb meer dan 24 uur vastgezeten. Tering, goede advocaat, hè? Sloeg nergens op die aangifte van je.
En tuurlijk, Marina, mag je altijd mee. Terwijl je botsauto, schiettent, weet ik van wat, reuzenrand. Tuurlijk majestiek. Maar ga eerst even naar school, jong gek, van het kamp. Ja, tuurlijk mag je mee, Marina. Maar niet die bakstenen door de ramen pleuren en ook die haakse strijpen niet gebruiken. Dat is toch helemaal niet goed.
Je mag bij mij best wel borstelijk komen, vriend. Maar als tegenpresentatie ga je even niet zo'n beetje te woord staan. Ja, de facken goed duwen. Ja, nee, ik stoom. Nee, joh. Flik, sta toch op. Nee, nee, nee.
Een blauwe akoestische gitaar ligt op zijn kant op een trottoir van betonblokken. De hals en het lichaam van de gitaar zijn bedekt met witte graffiti. Er zijn wat grassprietjes tussen de blokken en een klein object op de grond naast de gitaar.
Ja oma, ik heb hem even geupgradet. Dat was wel even nodig oma. Ik zie je van de week. Ja, ik moet het haak slijpen. Even bij die junks even zitten.
Oh ja, en waar deze plek vandaan komt... Nou, ik stuit er even op mijn smol in een winkel in Istanbul. Het staat een beetje ongelijk. Dan lag ik daar met de gitaar. Hapsakee, knieën kapot. Ja, dan kan ik een biertje op natuurlijk. Goed.
De video toont een stuk van een pad van grijze, rechthoekige stenen. Tussen de stenen groeit wat gras en kleine plantjes. Het pad loopt schuin naar boven en is begrensd aan de rechterkant door een stuk gras. Er is geen beweging of verandering in de beelden.
Oh, ik heb het gevoel. Ik heb het gevoel.
Een korte video van een persoon die op een groen grasveld staat, met een metalen paal of constructie in de achtergrond. De persoon is gedeeltelijk zichtbaar en lijkt iets te doen met een object dat aan de paal vastzit. De video is kort en eindigt met een pauze.
Ja, ik ben net even bij Harm geweest voor advies. Ik schreef hem kapot. Ja, welkom terug in Apeldoorn. Ik zeg, heb je pappers mee? Ja, nee, heb ik niet. Neem liever een hond. Ja, zo'n valse herder. Of nou, valse. Gewoon eentje die gewoon naast je zit en gewoon bijt als het nodig is. Ja, veel beter, ja.
Ehm, wie is dat? Ik ben onder het heden, ja?
Zo, ik heb net even lekker geslapen. Tijd voor bier. Gaan we weer naar Brussel, hè? Zullen we gaan?
Mooie Apeldoorn. Ja, ik ben er bijna. Apeldoorn groen en prachtig, maar er houdt de mens niet uit.
Mijn vrouw is geland met mijn dochter. Die verwondingen heb ik laten checken door de huisarts. Dr. Van Dam heet die. Ja, moet even vier weken staan.
Leuk hè? Die ouders oppassen. Nee, hoeft het waard. Ik loop al weg. Kuikentjes.
Nee Marina, je staat weer bij je school. Ik heb jou toch even bekeken, 170.000. Je gaat geen baks in die ramen pleuren, ja? Je bent helemaal knettergek geworden. Het is gek.
Ja, morgen maar eens even naar Zuid-Holland of Zeeland. Ja, maakt mij niet uit. Als het nou het Zeeland is, vind ik het goed. Lekker rustig.
Het is helemaal duidelijk dat ik voor z'n pakken weg ben.
Een WhatsApp-chat scherm is zichtbaar met een videobericht van 15 seconden dat een bewegend beeld van groen gras toont. Onder het videobericht staat een bericht met de tekst 'Ben er bijna ma' en een spraakoproep van 1 minuut. De toetsenbordinterface van WhatsApp is open voor het typen van een bericht.
Ja, ik ben aangekomen in Ede. Eindehoek, lieve. Ja?
Een bull terrier staat op een grasveld en kijkt naar de camera. De hond heeft een bruin-witte vacht en een opvallende witte streep op zijn snuit. De afbeelding is een screenshot van een mobiele telefoon, met een zoekbalk en een website-adres zichtbaar onderaan.
You know where this is going.
En daar gaat het hele dumme over van Hedenova. Als ze morgen komt. Het gaat over abortus. Het gaat over haar pijn. Wat snap je niet aan dan?
Nou, Richard was hier ooit, lang geleden. Moet ik het in de boom krijgen of niet? Ik laat even mijn handtekening achter hier zo.
Nou ja, dus kijk eens hoe ze er komen. Kijk eens hier toch. Ja, nou ja.
Het Oranjepark Apeldoorn. Dat is mijn bank. Leuk hoor, die fonteinen. Daar ga je spelen zo. De zon gaat weer op. Bijna bij de energie. Dat is prachtig toch? Kom op zeg.
Hé, dat gaat wel lekker hè Poes? Heb je een vogeltje te pakken gehad? Nou, lekker. Het is een duif, stuur ik hem op naar Remco. Zullen we hem even inpakken?
Ah, en dan houdt één ding goed. Als ik wil dat de F-2 de Raptor langskomt, nou, wordt het niet zo gezellig, hoor. Ja? Dat beslis ik. En niet jij. Ja? Heel duidelijk.
Nou is het zo'n protest tegen Apeldoorn. Dan mag ik niet meer spelen, dat is goed. Mijn gitaren zullen zwijgen hier. Maar goed, mijn auto niet.
Dus ja, dan word ik iets van een kampenturk. Ja, een kampenturk ofzo, weet ik veel.
De afbeelding toont een schermafbeelding van een digitale lijst met informatie over een hond. De hond, een Mechelse Herder teef, staat in een groen grasveld. De tekst geeft aan dat de hond op 29 oktober 2023 geboren is en dat het een nieuwe aanwinst is in een asiel.
Eindelijk doen de fonteinen het weer. Het is een prachtig park hoor. Er lopen alleen een beetje tuigen op. Oranjepark, Apeldoorn, Schermenpomp enzo. Maar het is prachtig.
Het is helemaal duidelijk dat ik voor z'n pakken weg ben.
Drie vrouwen poseren dicht bij elkaar voor een foto in een open, grasachtig gebied. Ze kijken naar de camera en glimlachen. De vrouw links draagt een roze mouwloos shirt, de vrouw in het midden een rode T-shirt met een witte streep, en de vrouw rechts een witte jurk met een bloemenprint.
Maar Lisbeth, ik heb je toch gezegd, maar je luistert niet. Je stuurde een hulpbrief naar ISIS en weet ik veel wat aan de kamp. Ik zeg toch, je moet even luisteren. Doe je niet. En nu ben je weg. De route.
Ja, ik weet niet of het helemaal goed kan zien. Misschien is de lens een beetje wies. Maar ja. Ah, de kermis is er weer. Leuk hè, die verlichting. Gaat prima. Kermisklanten. Gekke werk, joh. Laten we even kijken.
Oh ja, aan het einde van het nummer de Space Patrinos, denk ik dat ik mijn hand neem. Omdat we uit hier gaan. Nou, bedankt, dit was wel fun.
En als er ergens een plek is waar ik tot rust kom, dan is het dit bankje. Ik zal even mijn naam achter laten zien. Ik zat even in een caravan. En waarom denk je dat fonteinen de bloempjes de zaap doen? Ja?
En dan zeggen die gasten van die garage. Ja, ja, ja. Je moet even wat beter met die gitaar. 170.000. Nou, ik kan even binnenkomen kijken. Wat een auto, jongen.
En een tip. Als je van de sterke drank maagzuur krijgt, heb ik ook wel eens last van hondje baking soda nemen. Ik heb zelf ook persool of in ieder geval iets met kalk. Ja? En gewoon doorzuipen.
Een vaste afbeelding van een jonge hond, een Mechelse Herder teef, staat in een groen grasveld. De afbeelding is onderdeel van een digitale presentatie over een hond die 'nieuw in het asiel' is. De tekst geeft aan dat de hond geboren is op 29 oktober 2023.
Mijn sukkeltje. Ook kom ik uit Zuid-Holland en Terneuzen. Dat maakt me niet uit. Ik heb trouwens geld in mijn zak. En jij niet. Je kent niet meer die botervaring, hoor. Ik wel. Kom maar eens naar de Westerschelde dan. De storm is enorm. En ik neem nooit iemand mee. Naar Terneuzen. Dat is waar mijn familie is. Je moet je bek houden, kankerhomo. Je moet niet meer op het bedrijf gehoopt, joh. Vieze kankerhomo ben je. Kom nou, sla ik zo, sla ik kapot, jongen.
Drie vrouwen poseren dicht bij elkaar voor een foto in een open, grasachtig gebied. Ze kijken naar de camera en glimlachen. De vrouw links draagt een roze top, de vrouw in het midden een rode T-shirt en de vrouw rechts een witte jurk met bloemenprint.
Oh, surfing. Eerste klas vrezen. Ja, onderweg naar Roes. Vredenkantje, eerste klas, Eftel. Voor de blije Eftel. Een oude soort Eftel, andere een Indo. Ja, die ben ik. Gaan ze zijn zich, hè. Ja, doeg.
Die managers ook met mijn moeder bellen. Ja, ik heb een zus die woont in Nederland en werkt in de supermarkt. Dat was wel grappig. Echt heel aardig hoor, die mensen. Super. Mijn moeder krijgt een droger en een koelkast gratis.
Ja, dat was wel grappig. Net. Ik weet niet, ik ben echt niet erg voor de politie. Ja, ik heb een centje in mijn vriend. Ja, ze hebben last van je. Ze rijden het weg. Dat is eigenlijk waar, joh.