therichardfiles.nl

Transcript

Iedereen de hele dag te bellen, wil je spullen? Nou ja, dat is wel fijn. Alleen maar, wil je spullen? Ik geef geen cadeautjes meer, joh. Maar wat snap je het niet aan? Mijn vijf en mijn dochter, dat zijn geen spullen. Dat is geen spulgoed, dat is mijn DNA. Die komen deze kant op en dan komt wie mij bellen, wil je spullen? Nee, ik wil mijn vrouw en mijn dochter zien. Maar wat snap je het niet aan? Dan ben je toch materialistisch als een klote? En dan ga je mij zeggen, wil je spullen? Ja. En om vijf minuten reageer ik niet. Nee, ik ben even druk bezig met mijn vijf en mijn dochter. Wil je spullen of niet? Wil je spullen of niet? Nee, hoef ik niet. Nee joh, heb ik genoeg. Ik wil alleen mijn vijf en mijn dochter zien. Ik wil geen spullen. Ik heb genoeg spullen. Ik wil liefde. Maar jij snapt het dus niet met je kutspullen. Kutspullen. Ja, ik moet spullen hebben. Nee, ik wil mijn dochter zien. En mijn vrouw. Jij moet de hele dag lopen bellen, jij wil je spullen hebben en als je niet reageert krijg je geen spullen. Nou, dan ben je toch echt totaal helemaal kank gestoord, jongen. Dan ben je echt totaal niet goed bij je hoofd als het jou daar alleen maar om gaat. Nou, dan weet ik niet wat de rest van de toekomst voor jou in de planning heeft. Ik denk vrij weinig. In ieder geval weinig liefde, alleen maar spulletjes, spulletjes, spulletjes, spulletjes. En uiteindelijk aan het einde van de rit ben je niet gelukkig. Je kan nog zoveel spulletjes hebben, maar je bent niet gelukkig. Daar heeft Hans Teeuwen ooit iets over geschreven. Over Hans Libbers. Over de happiness. Daar heb je zo'n magazine. Ja, het is geplastificeerd om het anders mensen erover af te rukken. Ik vind het een geweldige kwaliteit. Ja, je moet allemaal spulletjes kopen. En op de derde pagina staat, ja, dat is van Boeddha. Ja, je moet zonder spulletjes leren leven. Vervolgens zit het hele blad vol met reclame. En aan het einde van het blad staat er een gelukt kastje voor op je plee. Met een hangertje dat zo geheim is dat je het allemaal kunt zien. Maar dat moet je kopen van de Linda. Want dan word je pas gelukkig. Maar aan het begin van het blad zat je aan. Je wordt niet gelukkig. Dat heette happiness. Het zit vol tegenstrijdige verhalen. Zo noem je het toch op met die happiness. Hans en Lebbus. Over happiness. Waarom is het geplastificeerd? Ja. Nou, geweldig, kabartje. Ik moet er zo'n lach over...

• [0.0–29.1] Iedereen de hele dag te bellen, wil je spullen? Nou ja, dat is wel fijn. Alleen maar, wil je spullen? Ik geef geen cadeautjes meer, joh. Maar wat snap je het niet aan? Mijn vijf en mijn dochter, dat zijn geen spullen. Dat is geen spulgoed, dat is mijn DNA. Die komen deze kant op en dan komt wie mij bellen, wil je spullen? Nee, ik wil mijn vrouw en mijn dochter zien. Maar wat snap je het niet aan? Dan ben je toch materialistisch als een klote? En dan ga je mij zeggen, wil je spullen? Ja.
• [29.1–54.8] En om vijf minuten reageer ik niet. Nee, ik ben even druk bezig met mijn vijf en mijn dochter. Wil je spullen of niet? Wil je spullen of niet? Nee, hoef ik niet. Nee joh, heb ik genoeg. Ik wil alleen mijn vijf en mijn dochter zien. Ik wil geen spullen. Ik heb genoeg spullen. Ik wil liefde. Maar jij snapt het dus niet met je kutspullen. Kutspullen. Ja, ik moet spullen hebben. Nee, ik wil mijn dochter zien. En mijn vrouw.
• [54.8–84.9] Jij moet de hele dag lopen bellen, jij wil je spullen hebben en als je niet reageert krijg je geen spullen. Nou, dan ben je toch echt totaal helemaal kank gestoord, jongen. Dan ben je echt totaal niet goed bij je hoofd als het jou daar alleen maar om gaat. Nou, dan weet ik niet wat de rest van de toekomst voor jou in de planning heeft. Ik denk vrij weinig. In ieder geval weinig liefde, alleen maar spulletjes, spulletjes, spulletjes, spulletjes. En uiteindelijk aan het einde van de rit ben je niet gelukkig. Je kan nog zoveel spulletjes hebben, maar je bent niet gelukkig.
• [85.0–114.1] Daar heeft Hans Teeuwen ooit iets over geschreven. Over Hans Libbers. Over de happiness. Daar heb je zo'n magazine. Ja, het is geplastificeerd om het anders mensen erover af te rukken. Ik vind het een geweldige kwaliteit. Ja, je moet allemaal spulletjes kopen. En op de derde pagina staat, ja, dat is van Boeddha. Ja, je moet zonder spulletjes leren leven. Vervolgens zit het hele blad vol met reclame. En aan het einde van het blad staat er een gelukt kastje voor op je plee.
• [114.3–140.0] Met een hangertje dat zo geheim is dat je het allemaal kunt zien. Maar dat moet je kopen van de Linda. Want dan word je pas gelukkig. Maar aan het begin van het blad zat je aan. Je wordt niet gelukkig. Dat heette happiness. Het zit vol tegenstrijdige verhalen. Zo noem je het toch op met die happiness. Hans en Lebbus. Over happiness. Waarom is het geplastificeerd? Ja. Nou, geweldig, kabartje. Ik moet er zo'n lach over...

Geplaatst

28 oktober 2026, 18:15 UTC

Duur

2:20.1

Code

https://www.instagram.com/p/DfDB6TVgbQX