therichardfiles.nl

Transcript

En weet je wat het grappige is? Toen ik mij vorig jaar inschreef bij de Kamer van Koop van ons jurist, toen heb ik het document mee beschilderd. En ik was altijd grote fan van Dagenbert Duck, cement geld. Er zat op een gegeven moment bij zo'n, ik verzamel ze allemaal, pocket, weet ik wat, op een gegeven moment zat er een geluksdubbel voor Donald Duck bij. Die heb ik daar opgeplakt. En moeder zei, vroeger al, van je eerste zak had je een kluisje gekocht, zo'n groene. Ja, zo'n metaal ding. Ze zegt, je bent gek op geld. Ja. En zo begon het. En er is nooit iets veranderd. Dus ja, dagen met Duk. Ja, nou. Volgens zonder Disney. Dagen met Duk. Zijn met geld. Nou ja, goed. Dat lukt dan wel aardig. Ja, 8 miljoen denk ik. Of niet? Sowieso 4. Ik had het nog niet gecheckt. Mijn moeder zei toen al. Dat we de sleutel van de auto pakken. En ik stond op. Bij de Spaar, Gelre, Napel en Zuid. Een speelgoedwitte verhandeling. Ik was altijd aan het houden. En dan kocht ik weer nieuwe spullen. En zo begon het. En toen kreeg ik de goede baan. Begon weer uit niets. En ik denk, oh zo, dat is mijn geld. Nou, daar ging ik hard voor weg. Toen werd ik beloond met promotie. Tot buitendienst, uiteindelijk Global Account Manager. Was ik verantwoordelijk voor 30 miljoen per jaar. Het is niks veranderd. En dat is de grap. Kijk, iedere cent is één. Wie het klein niet eert, is het groot niet weer te zeggen. Dus ja, zo begon ik. Het is al niks veranderd hoor. Dus ja, iedere cent die je kan besparen. Ik weet niet, we zaten in Parijs. Je zit alle bonnetjes te checken. Ik check natuurlijk. Ik check mijn boek al in. Het is een klein beetje wat relaxen doen met geld. We hebben geld zat nu. Ik heb geld zat. Jij niet, ik wel. Ik wil dus op een gegeven moment, dat was het ook alweer. Toen kwam ik weer terug van een of andere business trip, weet ik wat. Nou, dat maakt helemaal niets. Want het was nog kerst. En ik had drie auto's voor de deur. En ze zeiden, goh, wie is dat? Ja, dat is mijn nieuwe vriend. Ja, er zijn drie auto's voor de deur. Een Passat, een Porsche en een Ford Ka. Dus, zeg, als je die Porsche pakt en je rijdt in de prak, dan vermoord ik je. Een beetje. Nou, dat is mijn bed trouwens. Hier heb ik heel veel op geslapen. Zo is het wel echt leuk, hè. Ja, Karin ja. Maar in ieder geval voor kerst had ik weer allerlei cadeaus gekocht. Bijna 200 euro, 100 euro voor de kinderen. Zevenduizend aan benzine kosten weer uitgegeven. Alsof het niks was. Toen zei ze op een gegeven moment, je hebt niet genoeg cadeautjes voor me gekocht. Nou, ik zeg, ga wel even wat ophalen. Nou, wat haal ik op? Een blikje topertjes. Naast een blueberry shout in de luchtjes en allemaal shit. En die kinderen lachen toen ze dat uitpakten op kerst. Ze zeggen, weet je wat je moeder is? Procesje op de ert. Allemaal gek op geld. Ja, ja. En die kinderen lachen, joh.

• [0.4–30.0] En weet je wat het grappige is? Toen ik mij vorig jaar inschreef bij de Kamer van Koop van ons jurist, toen heb ik het document mee beschilderd. En ik was altijd grote fan van Dagenbert Duck, cement geld. Er zat op een gegeven moment bij zo'n, ik verzamel ze allemaal, pocket, weet ik wat, op een gegeven moment zat er een geluksdubbel voor Donald Duck bij. Die heb ik daar opgeplakt. En moeder zei, vroeger al, van je eerste zak had je een kluisje gekocht, zo'n groene. Ja, zo'n metaal ding.
• [30.3–65.1] Ze zegt, je bent gek op geld. Ja. En zo begon het. En er is nooit iets veranderd. Dus ja, dagen met Duk. Ja, nou. Volgens zonder Disney. Dagen met Duk. Zijn met geld. Nou ja, goed. Dat lukt dan wel aardig. Ja, 8 miljoen denk ik. Of niet? Sowieso 4. Ik had het nog niet gecheckt. Mijn moeder zei toen al. Dat we de sleutel van de auto pakken. En ik stond op.
• [65.1–99.6] Bij de Spaar, Gelre, Napel en Zuid. Een speelgoedwitte verhandeling. Ik was altijd aan het houden. En dan kocht ik weer nieuwe spullen. En zo begon het. En toen kreeg ik de goede baan. Begon weer uit niets. En ik denk, oh zo, dat is mijn geld. Nou, daar ging ik hard voor weg. Toen werd ik beloond met promotie. Tot buitendienst, uiteindelijk Global Account Manager. Was ik verantwoordelijk voor 30 miljoen per jaar. Het is niks veranderd. En dat is de grap.
• [99.7–136.1] Kijk, iedere cent is één. Wie het klein niet eert, is het groot niet weer te zeggen. Dus ja, zo begon ik. Het is al niks veranderd hoor. Dus ja, iedere cent die je kan besparen. Ik weet niet, we zaten in Parijs. Je zit alle bonnetjes te checken. Ik check natuurlijk. Ik check mijn boek al in. Het is een klein beetje wat relaxen doen met geld. We hebben geld zat nu. Ik heb geld zat. Jij niet, ik wel. Ik wil dus op een gegeven moment, dat was het ook alweer.
• [136.8–169.3] Toen kwam ik weer terug van een of andere business trip, weet ik wat. Nou, dat maakt helemaal niets. Want het was nog kerst. En ik had drie auto's voor de deur. En ze zeiden, goh, wie is dat? Ja, dat is mijn nieuwe vriend. Ja, er zijn drie auto's voor de deur. Een Passat, een Porsche en een Ford Ka. Dus, zeg, als je die Porsche pakt en je rijdt in de prak, dan vermoord ik je. Een beetje. Nou, dat is mijn bed trouwens. Hier heb ik heel veel op geslapen. Zo is het wel echt leuk, hè.
• [170.1–202.0] Ja, Karin ja. Maar in ieder geval voor kerst had ik weer allerlei cadeaus gekocht. Bijna 200 euro, 100 euro voor de kinderen. Zevenduizend aan benzine kosten weer uitgegeven. Alsof het niks was. Toen zei ze op een gegeven moment, je hebt niet genoeg cadeautjes voor me gekocht. Nou, ik zeg, ga wel even wat ophalen. Nou, wat haal ik op? Een blikje topertjes. Naast een blueberry shout in de luchtjes en allemaal shit.
• [202.3–214.4] En die kinderen lachen toen ze dat uitpakten op kerst. Ze zeggen, weet je wat je moeder is? Procesje op de ert. Allemaal gek op geld. Ja, ja. En die kinderen lachen, joh.

Geplaatst

21 oktober 2026, 22:14 UTC

Duur

3:35.8

Code

https://www.instagram.com/p/DexcgwbKe7a